Igrzyska
  • Reprezentacje wystawiły 24 narodowe komitety olimpijskie.
  • Rozegrano 86 konkurencji w 17 dyscyplinach, były to: lekkoatletyka, krykiet, kolarstwo, szermierka, gimnastyka, strzelectwo, pływanie, tenis, przeciąganie liny, piłka wodna, żeglarstwo, a także debiutujące: łucznictwo, jeździectwo, piłka nożna, golf, wioślarstwo i rugby.
  • W igrzyskach wzięło udział 1225 osób: 1206 mężczyzn i - po raz pierwszy - 19 kobiet.

W Paryżu, w ojczyźnie Pierre'a de Coubertina popełniono szereg błędów i niedopatrzeń. Nie było centralnej areny zawodów. Terminy i miejsca przeprowadzenia konkurencji zmieniano i przesuwano, dość powiedzieć, że igrzyska rozpoczęte w połowie maja z trudem zamknięto pod koniec października. Co więcej, igrzyska uznano za część Wystawy Światowej, więc rozmyły się one w szereg drobnych imprez sportowych, nie kojarzonych jako całość. Paryż praktycznie nie wiedział, że gości Igrzyska Olimpijskie.

Zwycięzców nie nagradzano medalami, otrzymywali natomiast - choć też nie wszyscy - prezenty w postaci np. parasoli albo butów. Dopiero interwencja Coubertina sprawiła, że długo po igrzyskach medale wysyłano zwycięzcom pocztą. Zwycięzca maratonu, Francuz Michel Theato był tym prezentem zdumiony, nie wiedział, że startował w igrzyskach olimpijskich, sądził, że był to jakiś lokalny bieg. Innemu z maratończyków, Szwedowi Ernestowi Fastowi źle wskazano drogę do mety, w efekcie przebiegł o 4 km więcej, ale i tak zdobył medal.

Start olimpijski kobiet był problemem długo dyskutowanym. W starożytnych igrzyskach uczestniczyli wyłącznie mężczyźni i nawet obecność kobiet na stadionie, nie mówiąc o ich udziale w zawodach, była przestępstwem. Przeważył argument Coubertina, że w dawnej Grecji także niewolnicy i barbarzyńcy (czyli nie-Grecy), nie uczestniczyli w igrzyskach. Trudno jednak było podobne zasady, także w odniesieniu do kobiet, przenosić we współczesność. Ostatecznie jako pierwsze na olimpijskiej arenie stanęły dwie francuskie golfistki Brohy i Ohnier. Pierwszy złoty medal zdobyła w turnieju tenisa Brytyjka Charlotte Cooper.

Wielką osobowością sportową igrzysk paryskich okazał się Amerykanin Alvin Kraenzlein. Choć studiował stomatologię, to nigdy nie otworzył gabinetu dentystycznego. Był za to niemal "etatowym" uczestnikiem wszelkiego rodzaju zawodów i mistrzostw uniwersyteckich w Stanach Zjednoczonych. W Paryżu zdobył pierwsze miejsca w biegach na 60 m, 110 m ppł, 200 m ppł. i w skoku w dal. Z przebiegiem tej ostatniej konkurencji wiąże się dość ponura, ale i groteskowa anegdota. Skok w dal rozpoczęto w sobotę, ale konkurs postanowiono zakończyć w niedzielę. Rywalizujący z Kraenzleinem jego rodak Myer Prinstein odmówił startu w niedzielę ze względów religijnych. Kraenzlein skoczył i uzyskał wynik o 1 cm lepszy od Prinsteina, co tak oburzyło pokonanego, że spoliczkował zwycięzcę.

Pod względem organizacyjnym II igrzyska nie były udane. Podtrzymały jednak ciągłość olimpijskiego cyklu. Po czterech latach, w 1904 roku miały trafić za ocean. W Paryżu wciąż brakowało na starcie Polaków.

 

Sponsor Strategiczny

Sponsor Generalny

Sponsor Platynowy

Sponsorzy

Sponsor Kolekcji
Olimpijskiej

Główny Partner Medyczny

Partnerzy


Partnerzy Medialni

Ważne: strona wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych w plikach cookies m.in. w celach statystycznych oraz w celu dopasowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkownika. W programie służącym do obsługi internetu możesz zmienić ustawienia dotyczące akceptowania plików cookies. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących plików cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Zamknij