Olimpijczycy

Skolimowska Kamila

Data ur.: 4 listopada 1982, Warszawa

Wzrost/Waga: 180 cm / 88 kg

Klub: Warszawianka, Gwardia Warszawa

Trener: Zbigniew Pałyszko, Czesław Cybulski

SKOLIMOWSKA KAMILA (1982-2009)

mistrzyni i rekordzistka świata juniorek w rzucie młotem, najmłodsza polska złota medalistka olimpijska z Sydney (2000), olimpijka z Aten (2004) i Pekinu (2008).

Urodzona 4 listopada 1982 w Warszawie, córka Roberta (ciężarowca wagi ciężkiej, olimpijczyka) i Teresy Wenta (dyskobolki Neptuna Płock i Zawiszy Bydgoszcz). Wyrastała w atmosferze sportowego współzawodnictwa bo i wujek (Edward Wenta pchał kulą 19.65) i brat Robert (junior) byli czynnymi zawodnikami (młociarz, 65.54 - rekord życiowy).

Także w szkole spotkała sportowy autorytet (nauczycielką wf była wieloletnia reprezentantka Polski w pchnięciu kulą Ludwika Chewińska). Wyrastała na dobrze zbudowaną silną dziewczynę (180 cm, 88 kg), która już w bardzo młodym wieku próbowała podnosić ciężary (z ojcem chodziła na treningi), grać w siatkówkę, wiosłować (w dwójkach i czwórkach). Przypadkowo towarzysząc bratu, spotkała na treningu (Legia) Zbigniewa Pałyszkę. Znakomity szkoleniowiec (później Warszawianki do której wstąpiła w 1996) zaproponował jej "coś nowego" - rzut młotem, o którym jeszcze nie tak dawno dziewczęta nawet nie marzyły. Rodzice zaakceptowali ten wybór. Niebawem się okazało, że trenerzy (potem także Czesław Cybulski) dostrzegli w młodej dziewczynie "sportowy diament" najwyższej próby. I zaczęli jego szlifowanie. Ze skutkiem nadzwyczajnym.

Kiedy miała zaledwie 13 lat i 229 dni, została mistrzynią i rekordzistką Polski, mając 14 lat i 264 dni była już mistrzynią Europy juniorek, a kiedy zwyciężyła na igrzyskach olimpijskich w Sydney i pobiła (nie po raz pierwszy) rekord świata juniorek, nie miała jeszcze 18 lat. Najmłodsza polska złota medalistka olimpijska. Walczyła na Antypodach bardzo dzielnie. Była maksymalnie skoncentrowana. Do szerokiego finału awansowała z trzecim rezultatem. Pierwszy rzut spaliła. Drugi był udany (66.33), a przed trzecim na głównym stadionie pasowano na złotego medalistę Roberta Korzeniowskiego. Mazurek Dąbrowskiego dodał jej otuchy i napełnił nadzieją, że jakby to było pięknie, gdyby zagrali go również dla mnie. Wszystko rozegrało się w trzeciej serii. Idealnie się "zakręciła" (ledwo, ledwo utrzymała się w kole) i oddała najlepszy rzut w swojej stosunkowo krótkiej karierze. 71 metrów i 16 centymetrów. Nowy rekord Polski i rekord świata juniorek. Do końca zwycięstwo nie było pewne, ale tego dnia żadna z jej rywalek nie była w stanie przekroczyć 70 metrów. Nigdy nie przypuszczała, że marzenia tak szybko staną się rzeczywistością. Po przylocie do Warszawy powiedziała: "- Wchodziłam do wielkiego sportu i naraz stanęłam na szczycie. Ludzie dążą do tego latami i tylko niektórym się udaje". Kiedy wygrała mistrzostwo świata juniorek (1999), Amerykanie zaproponowali jej bezpłatne studia i utrzymanie w College Uniwersytetu Yale (80 tys. dolarów rocznie). Odmówiła. Wybrała dom w Polsce. Tu jest szczęśliwa. Uczy się w Zespole Szkół nr 16 im. gen. W. Sikorskiego w Warszawie. Rodzice są z niej dumni. Ojciec mówi, że Kamila zna swoje miejsce na ziemi i potrafi być skromna. Sport, który jest dla niej wszystkim, rozwija ją wszechstronnie.

Zawodniczka Warszawianki TOP 2000 (od 1996), 2-krotna rekordzistka świata juniorek - 71.16 (29 września 2000 Sydney) i 71.71 (9 września 2001 Melbourne) - ten wynik jest jednocześnie rekordem życiowym, 12-krotna rekordzistka Polski  w rzucie młotem (od 47.66 w 1996 do 72.60 w 2002), 7-krotna mistrzyni kraju seniorek (1996, 1997, 1999-2003). Uczestniczka mistrzostw świata seniorek:  w Sewilli 1999 (21 m. - 50.38), w Edmonton 2001 (4 m. - 68.05) i w Paryżu 2003 (8 m. -68.39), mistrzostw Europy seniorek: w Budapeszcie 1998 (7 m. - 62.68) i Monachium 2002 ( srebrny medal - 72.46) i Pucharu Świata w Madrycie 2002 (5 m. - 65.24). W superlidze Pucharu Europy w Paryżu (1999) była 4 (65.00) i w Annecy (2002) była 6 (64.39). Wyniki w konkurencji juniorek: w mistrzostwach świata w Santiago de Chile (2000) zajęła dopiero 20 m. (w elim. 51.84 i odp. z konk.). W mistrzostwach świata juniorek  młodszych (U-18) w Bydgoszczy (1999) zdobyła złoty medal  uzyskując w finale 63.94, podobnie jak w mistrzostwach Europy w Lublanie (1997), gdzie w finale osiągnęła 59.72. Zwyciężyła również w młodzieżowych ME (do 23 lat) w Bydgoszczy (2003) wynikiem 71.38. 5-krotna reprezentantka Polski w meczach międzypaństwowych (1997-2002), 5 startów, 2 zwycięstwa indywidualne. W październiku 2005 zdobyła tytuł magistra na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego - obroniła pracę pt. "Metody oceny zdolności kredytowej i jej zabezpieczeń".
Zmarła nagle 18 lutego 2009 roku podczas zgrupowania w Portugali. Miała 26 lat.

*2000 Sydney: młot - w grupie A elim. zajęła 2 m. z wynikiem 66.30 (min. kwalifik. 65.50), w finale 1 m. (12 zaw.) z wynikiem 71.16 zdobyła złoty medal.

*2004 Ateny: młot - 5. miejsce w finale z wynikiem 72.57. Zwyciężyła Olga Kuzenkowa (Rosja) z w wynikiem 75.02.

*2008 Pekin: młot - nie została sklasyfikowana.

Bibl.: "Magazyn Olimpijski", 2000, nr 8-9, s. 73, nr 10-11, s. 3, 14-15, 120; Duński, Od Paryża  s. 799-800 (tu błędny wynik olimpijski - 72.16); Najlepsi z najlepszych, s. 170-173; "Lekkoatleta", 2000, s. 192-193; MP kobiet 1945-2002 (oprac. PZLA niepubl.); "Lekkoatleta" 1997-2002  (rocznik); Kronika sportu 2000, s. 104, 105, 108, 235, 236; "Królowa Sportu", 2001, nr 1, s. 16-18.

 

« powrót do listy

Ważne: strona wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych w plikach cookies m.in. w celach statystycznych oraz w celu dopasowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkownika. W programie służącym do obsługi internetu możesz zmienić ustawienia dotyczące akceptowania plików cookies. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących plików cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Zamknij