Olimpijczycy

Zieliński Andrzej

Data ur.: 20 sierpnia 1936, Warszawa

Wzrost/Waga: 173 cm / 69 kg

Klub: Gwardia Warszawa

Trener: Tadeusz Starzyński, Włodzimierz Puzio, Włodzimierz Drużbiak

ZIELIŃSKI ANDRZEJ

technik elektryk, trener, sprinter warszawskiej Gwardii, srebrny medalista w sztafecie 4 x 100 m z Tokio (1964).

Urodzony 20 sierpnia 1936 w Warszawie, absolwent miejscowego Technikum Telekomunikacyjnego (technik, zawód wykonywany - trener). Lekkoatleta (173 cm, 69 kg) stołecznej Gwardii (1954-1965), wychowanek trenera Tadeusza Starzyńskiego, podopieczny trenerów: Włodzimierza Puzio i Włodzimierza Drużbiaka, specjalizujący się w biegach krótkich. 21-krotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych 1958-1965 (33 starty, bez zwycięstw indywidualnych), rekordzista Europy w biegu sztafetowym 4 x 100 m (39.2), 13-krotny rekordzista kraju (100 m - 10.2 i w sztafecie 4 x 100 m (od 40.4 w 1962 do 39.2 w 1965) i 4-krotny mistrz Polski: 100 m (1959, 1962), 200 m (1962) i 4 x 100 m (1964). Rekordy życiowe: 100 m - 10.2 (2 czerwca 1962 Praga), 200 m - 20.7 (10 czerwca 1962 Warszawa) i 21.24 (16 października 1964 Tokio), w dal - 7.39 (22 kwietnia 1961 Warszawa).

W poolimpijskich komentarzach uczestnicy tej sztafety podkreślali, że "nadprogramowym" jej członkiem rzeczywistym był trener W. Drużbiak (zwany "Dziadkiem"), który wmówił swoim podopiecznym, że "medal jest zupełnie realny" i tak "przeorganizował" skład sztafety (robiącego falstarty na pierwszej zmianie Maniaka zastąpił Zieliński), że mogła ona odnieść niespodziewany sukces. Zieliński jeszcze 2-krotnie wraz z kolegami zdobywał srebrne medale: w Belgradzie (1962) podczas mistrzostw Europy - 39.5 wraz z M. Foikiem, J. Juskowiakiem i Z. Syką oraz podczas Pucharu Europy w Stuttgarcie (1965) - 39.5 (przegrali tylko z ZSRR), gdzie biegł  z W. Maniakiem, E. Romanowskm i M. Dudziakiem. Żonaty (Anna) ma dwoje dzieci: Marcina (bankowiec po SGH) i Ewę (germanistka). Zasłużony Mistrz Sportu. Wieloletni trener Gwardii Warszawa. Wychowawca wielu młodych sprinterów.

*1964 Tokio: 200 m - 2. w I przedb. (8 zaw.) z czasem 21.2, 5. msc w I ćwierćfin. (8 zaw.) z czasem 21.5, odp. z konk. (zw. H. Carr, USA - 20.3); 4 x 100 m - 2. w I przedb. (6 zesp.) z czasem 39.9, 2. msc w II półfin. (8 zesp.) z czasem 39.6, 2. msc w finale (8 zesp.) z czasem 39.3 zdobywając srebrny medal (zw. USA - 39.0). Partnerami w sztafecie byli: M. Foik, W. Maniak i M. Dudziak.

Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 376 (tu b. przykry błąd: zm. 26.08.1977 w Poznaniu); Pawlak, Olimpijczycy, s. 297 (tu błędne i niepełne dane dot. kariery sportowej); Duński, Od Paryża, s. 1078-1079 (tu wywiad z zawodnikiem przeprowadzony w lipcu 1999); Kurzyński, Indeks LA 1957-1970 (oprac. niepubl.); Łojewski, Mecze mężczyzn, s. 55; Encyklopedia (Statystyczna) LA , s. 10 , 19, 23, 25, 95 , 112, 113, 119, 123, 144, 151; zur Megede, Die Geschichte der olympischen Leichtathletik, t. 2 , s. 251, 292, 293; Mistrovstvi Evropy 1934-1974 , s. 92; MES , t. 2 , s. 668.

« powrót do listy

Ważne: strona wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych w plikach cookies m.in. w celach statystycznych oraz w celu dopasowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkownika. W programie służącym do obsługi internetu możesz zmienić ustawienia dotyczące akceptowania plików cookies. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących plików cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Zamknij