Olimpijczycy

Foryś Czesław

Data ur.: 10 maja 1905,

FORYŚ CZESŁAW (1905-1966)

magister praw, olimpijczyk z Amsterdamu (1928), wybitny działacz sportowy, wieloletni prezes PZLA, jeden z twórców Wunderteamu, "Weteran IAFF".
Urodzony 10 maja 1905 w Bochni (woj. krakowskie) syn Walentego i Heleny z Kazimierowskich. Lata młodzieńcze spędził w Warszawie, gdzie ukończył szkołę podstawową, gimnazjum i Wydział Prawa UW z tytułem magistra praw (1929). W stolicy także podjął pierwszą pracę, jako referent w Ministerstwie Skarbu. Sport był dla rodziny Forysiów jednym z  ważnych czynników odradzającego się państwa polskiego: ojciec  należał do najaktywniejszych działaczy piastując przez wiele lat funkcję prezesa Warszawskiego OZLA, a syn (w barwach Orła Białego i Warszawianki) przeszedł wszystkie etapy kariery czołowego lekkoatlety (1923-1929) w biegach średnich. Był 8-krotnym rekordzistą Polski (1000 m, 1500 m, 2000 m, sztafeta olimpijska), 4-krotnym reprezentantem kraju w meczach międzypaństwowych (1927-1929), 3-krotnym mistrzem Polski w biegu na 1500 m (1925-1927) mając rekordy życiowe: 400 m - 53,4 (16 maja 1928 Warszawa), 800 m - 2.00,0 (31 lipca 1927 Zagrzeb) i 1500 m - 4.06,0 (8 lipca 1927 Warszawa). Miał zaledwie 24 lata, kiedy obok czynnego uprawiania sportu włączył się do działalności społecznej w ruchu sportowym: po raz pierwszy wszedł do władz PZLA i współuczestniczył w budowie lekkoatletycznej potęgi Warszawianki (z Kusocińskim, Petkiewiczem i Walasiewiczówną na czele). Ogromne zasługi w rozwoju polskiej lekkoatletyki położył dopiero w okresie powojennym. Piastując bardzo odpowiedzialne funkcje w życiu zawodowym (od naczelnika wydziału w Ministerstwie Skarbu do dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Finansów), ostro włączył się do dzieła odbudowy sportu polskiego, najpierw jako jeden z wiceprezesów PZLA (prezesem w latach 1945-1949 był jego ojciec Walenty), a od 1949 jako jego prezes (do 1965). Był niewątpliwie jednym z głównych architektów budowy potęgi polskiej lekkoatletyki i współtwórcą tzw. Wunderteamu. Od 1962 członek  Komitetu  Europejskiego  Międzynarodowej  Federacji  Lekkoatletycznej (IAFF), inicjator (jako przewodniczący Komisji Młodzieżowej IAFF) organizacji Europejskich Igrzysk Młodzieżowych i Europejskich Igrzysk Juniorów, które zorganizowane po raz pierwszy w Polsce  zyskały sławę i uznanie. Foryś otrzymał honorowy tytuł "weterana IAFF" i wybrany został honorowym prezesem PZLA (1965). Za swą wieloletnią działalność w pracy zawodowej i społecznej został odznaczony m. in. Krzyżem Oficerskim OOP (1959). Żonaty z Konstancją z domu Mikina, (miał córkę). Zmarł nagle 23 lutego 1966 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
Bibl.: Słownik WF, 1971, z. 1, s. 149-150 (Maria Boukef); Głuszek, Leksykon 1999, s. 188; Pawlak, Olimpijczycy, s. 70 (tu błędne daty urodzenia: 10.09.1905 i śmierci: 24.02.1966; USC Warszawa-Śródmieście - AZ Nr I /381/1966.
* 1928 Amsterdam: 1500 m. - 3 m. w przedb. (9 zaw.) i odp. z konk. (zw. H. E. Larva, Finlandia - 3.53,2).

« powrót do listy

Ważne: strona wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych w plikach cookies m.in. w celach statystycznych oraz w celu dopasowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkownika. W programie służącym do obsługi internetu możesz zmienić ustawienia dotyczące akceptowania plików cookies. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących plików cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Zamknij