Olimpijczycy

Hoffmann Karol

Data ur.: 19 sierpnia 1913,

HOFFMANN KAROL (1913-1971)

ps. "Malinowski", olimpijczyk z Berlina (1936), doktor wychowania fizycznego, pracownik naukowy AWF Poznań, zasłużony trener i działacz lekkiej atletyki, propagator gimnastyki porannej w Polskim Radiu.

Urodzony 19 sierpnia 1913 w Orliczku koło Pniew (poznańskie) w rodzinie nauczycielskiej Józefa i Józefy (miał trzech braci: Mariana, Bogdana i Jerzego). Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w poznańskim Gimnazjum im. Marii Magdaleny ukończył naukę w Studium Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Poznańskiego (1936). Podjął  pierwszą pracę (referent do spraw wf i sportu) w Dyrekcji Kolei Państwowych w Poznaniu (od lipca 1937). Już w czasach szkolnych uprawiał lekkoatletykę (ps. Malinowski) reprezentując barwy miejscowej Warty (1929-1936) i poznańskiego AZS (1936-1939, 1945-1950). Skakał wzwyż, w dal, pasjonował się trójskokiem. Był 9-krotnym mistrzem Polski w tych specjalnościach: wzwyż (1937, 1938), w  dal (1934, 1935, 1938-1939), trójskok (1936,1938, 1948), a jego rekordy życiowe wynosiły: wzwyż - 1.90 (28 czerwca 1936 Warszawa), w dal - 7.22 (19 czerwca 1938, Warszawa) i w trójskoku - 14.76 (28 czerwca 1936, Warszawa). Był 13-krotnym reprezentantem Polski w meczach międzypaństwowych (1934 -1950) odnosząc w 20 startach - 6 zwycięstw indywidualnych. Wieloletni uczestnik Akademickich Mistrzostw Świata (1935-1939). Po wojnie (okres okupacji spędził w Poznaniu będąc dozorcą boiska "Cybina" i pracownikiem w fabryce akumulatorów) kontynuował  studia otrzymując dyplom magistra (1945) i tytuł doktora nauk wychowania fizycznego (1961). Pracownik naukowy (od 1946) Studium WF Uniwersytetu Poznańskiego, później WSWF Poznań, kierownik Zakładu Teorii i  Metodyki Lekkiej Atletyki, a potem (do 1962) Katedry Teorii i Metodyki Sportu poznańskiej uczelni; autor wielu prac naukowych i artykułów fachowych. Teoretyk i praktyk, szkoleniowiec, trener. Od 1936 instruktor w AZS i KPW Poznań, od 1946 trener klubów poznańskich (wychowankami jego byli m. in. J. Rutkowski, Z. Stawczyk, E. Adamczyk). W latach 1952-1958 trener kadry narodowej w skoku wzwyż i rzucie dyskiem, jeden z czołowych szkoleniowców słynnego Wunderteamu. Działacz sportowy, m. in. wiceprezes KKS Poznań oraz prezes AZS Poznań. Wielki popularyzator sportu. Tworzył i prowadził gimnastykę poranną na antenie Polskiego Radia nieprzerwanie przez 25 lat (1946-1971). Odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim OOP i Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł w Poznaniu 28 lutego 1971.

Bibl.: Słownik WF, 1971, z. 4, s. 169-171 (Janusz Ludka); Od Adamczaka do Zasłony (w przygotowaniu do druku); Głuszek, Leksykon 1999, s. 208; Pawlak, Olimpijczycy, s. 94 (tu nieprecyzyjne dane dot. kariery sportowej, błędna nazwa miejsca urodzenia); Wryk, Akademicki, s.200 i dalsze; Tuszyński, Radio i sport, s. 192 i dalsze; Encyklopedia Statystyczna LA, s. 132; "Lekka Atletyka", 1971, nr 4, s.25 (wspomnienia pośmiertne); USC Poznań, AZ 194/1971/Grunwald.
 *1936 Berlin: skok wzwyż - w elim. osiągnął 1.70 (min. kwalifik. wynosiło 1.85), odp. z konk. (zw. C. Johnson, USA - 2.03); trójskok - w  elim. nie osiągnął min. kwalifik. 14.00 i odp. z konk. (zw. N. Tajima, Japonia - 16.00).

« powrót do listy

Ważne: strona wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych w plikach cookies m.in. w celach statystycznych oraz w celu dopasowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkownika. W programie służącym do obsługi internetu możesz zmienić ustawienia dotyczące akceptowania plików cookies. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących plików cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Zamknij