Olimpijczycy

Kawulok Stanisław Hubert

Data ur.: 2 listopada 1953,

KAWULOK STANISŁAW HUBERT

przedsiębiorca, narciarz, kombinator norweski z Istebnej, srebrny medalista ME juniorów (1973), pogromca Ulricha Wehlinga (1974) - mistrza olimpijskiego z Sapporo, olimpijczyk z Innsbrucku (1976) i Lake Placid (1980).

Urodzony 2 listopada 1953 w Istebnej, syn Pawła i Heleny Legierskiej, absolwent zasadniczej szkoły zawodowej (pracownik budowlany). Narciarz (171 cm, 68 kg), kombinator norweski, reprezentant GKS Katowice (sekcja narciarska w Koniakowie), ROW Koniaków (1970-1979) i Olimpii Goleszów (1980-1984), podopieczny trenerów: Jana Haratyka, Leopolda Tajnera i Erwina Fiedora (klub) oraz Tadeusza Kaczmarczyka i Janusza Forteckiego (kadra). Za sprawą Jana Haratyka (przedwojenny narciarz) kontynuowano tradycje narciarskie w Koniakowie (wieś znana z tradycji ludowych, obrzędów regionalnych i sztuki wytwarzania koronek). To on znalazł dla miejscowej młodzieży opiekunów w postaci rybnickich kopalń i sam dojeżdżając z Katowic rozpoczął z nią treningi. Najzdolniejszych (m. in. Kawuloka i jego przyjaciela Jana Legierskiego) przekazał Leopoldowi Tajnerowi, który nauczył chłopców skoków, biegania i doprowadził do kadry narodowej. Już na początku lat siedemdziesiątych stali się oni (a także Andrzej Staszel) rewelacją mistrzostw Europy w kombinacji norweskiej. Kawulok w Tarvisio (1972) był piąty (Legierski drugi, a Staszel trzeci), a rok później w Kawgołowie pod Leningradem wywalczył tytuł wicemistrzowski (1973). Kiedy w grudniu 1974 na zawodach w Oberwisenthal, pokonał trzykrotnego mistrza olimpijskiego Ulricha Wehlinga, zaczęto upatrywać w Polaku przyszłego mistrza norweskiej kombinacji. Ale niestety, tak się nie stało. Kawulok wprawdzie miał pecha (np. podczas startów olimpijskich był dwukrotnie chory), ale przyczyny słabszej niż się spodziewano dyspozycji leżały chyba daleko głębiej, w psychice tego narciarza (nie wytrzymał napięcia startu w wielkich zawodach). Wycofał się, gdy w biegach zaczął się upowszechniać krok łyżwowy (nie potrafił zmienić swego stylu). Mimo wszystko dorobek miał imponujący. 10-krotny mistrz Polski: w kombinacji nor. (1974 -1976, 1978 -1979, 1981-1984) i w sztafecie 4 x 10 km (1983). 3-krotny wicemistrz Polski w skokach - 70 m (1978, 1979) i w komb.  nor. (1977). 6-krotny  medalista Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych: 1975 Kawgołowo - 2 m., 1977 Szpindlerowy Młyn - 1 m., 1979 Zakopane - 1 m., 1981Borowiec - 2 m., 1983 Oberhof - 2 m. (indyw), 2 m. (druż.). Jako jedyny  z polskich  narciarzy  triumfował w prestiżowych zawodach w kombinacji norweskiej na świecie - Svenska Skidspelen w Falun (1981). Żonaty (od 1976, Irena Gazurek), ma trzech synów: Stanisława, Grzegorza i Wiesława. Mieszka w Istebnej, prowadzi prywatną działalność gospodarczą jako instalator wodno-kanalizacyjny.

Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 224; Pawlak, Olimpijczycy, s. 114; Klimontowicz, Ruch, s. 63 (tu błędnie data urodzenia: 21.09.1953 Istebna); Porada, Igrzyska, s. 896, 961; Zieleśkiewicz, Encyklopedia, s. 103, 378, 392, 394, 396 (tu błędnie data urodzenia: 11.02.1953 Istebna i brat Jana Kawuloka); Szatkowski, Od Marusarza do Małysza, s. 224-228; USC Istebna - AU 164/1953/1.
*1976 Innsbruck: komb. nor. - nie ukończył biegu do kombinacji norweskiej (29 m. w skokach).
*1980 Lake Placid: komb. nor. - 26 m. na 31 start. z notą 364.140 pkt (zw. U. Wehling, NRD - 432.200).
W biegu zajął 20 m. z czasem 50:30.9 i notą  195.04, a w skokach 28 m. - skoki 63 m, 71,5 m i 71,5 m  z 
notą 169.10.

« powrót do listy

Ważne: strona wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych w plikach cookies m.in. w celach statystycznych oraz w celu dopasowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkownika. W programie służącym do obsługi internetu możesz zmienić ustawienia dotyczące akceptowania plików cookies. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących plików cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Zamknij