- Vancouver 2010
- Turyn 2006
- Salt Lake City 2002
- Nagano 1998
- Lillehammer 1994
- Albertville 1992
- Calgary 1988
- Sarajewo 1984
- Lake Placid 1980
- Innsbruck 1976
- Sapporo 1972
- Grenoble 1968
- Innsbruck 1964
- Squaw Valley 1960
- Cortina d' Ampezzo 1956
- Oslo 1952
- St. Moritz 1948
- Garmisch Partenkirchen 1936
- Lake Placid 1932
- St. Moritz 1928
- Chamonix 1924
Lista sponsorów
Opis
- Reprezentacje wystawiło 30 narodowych komitetów olimpijskich
- Rozegrano 27 konkurencji
- W Igrzyskach udział wzięło 665 sportowców, 521 mężczyzn i 144 kobiety
- Igrzyska otworzył wiceprezydent USA Richard Nixon
- Znicz zapalił łyżwiarz szybki Ken Charles
- Przyrzeczenie złożyła łyżwiarka figurowa Caro Heiss
Przed Igrzyskami doszło do sporej awantury, bowiem amerykańscy gospodarze odmówili zbudowania toru bobslejowego, argumentując, że koszt inwestycji jest niewspółmierny wobec faktu, że start w zawodach bobslejowych zapowiedzieli zawodnicy tylko z 9 państw. Bobslejów więc w programie nie było, natomiast po raz pierwszy pojawił się biathlon, którego zwycięzcą został Szwed Klas Lestander. Do sensacyjnych rozstrzygnięć doszło na lodowisku hokejowym, dwóch wielkich rywali, Kanadę i ZSRR, nieoczekiwanie "pogodziła" ekipa USA, której przypadł złoty medal.

Wspaniale, także dla nas, toczyła się walka na torze łyżwiarskim. Wszystkim zaimponował Rosjanin Jewgenij Griszin. Złoty medalista na dystansie 500 i 1500 m z Cortina d'Ampezzo, identyczny dublet zdobył w Squaw Valley. Wśród debiutujących na igrzyskach panczenistek Polska miała dwie znakomite zawodniczki. W biegu na 1500 m Elwira Seroczyńska zdobyła srebrny medal, a Helena Pilejczykowa brązowy. Seroczyńska w wyścigu na 1000 m pędziła w tempie dającym jej złoto, lecz na ostatnim wirażu upadła. Ale i tak był to triumf polskich łyżwiarek, jakiego w przyszłości nie udało się powtórzyć.




