Pochodnia/Znicz olimpijski

Znicz olimpijski, który zapłonie w Pekinie w swoim wyglądzie i konstrukcji odzwierciedlać będzie charakter i wizerunek Chin. Połączy on w sobie trzy koncepcje: Zielonej Olimpiady, Olimpiady high-tech i Olimpiady dla ludzkości.
 
Fakty dotyczące olimpijskiego znicza

Znicz olimpijski mierzy 72 centymetry wysokości. W całości skonstruowany jest z aluminium a jego waga wynosi 985 gramów. Konstrukcja to spiralna forma, przy której produkcji posługiwano się metodą grawerowania i anodyzowania. W warunkach bezwietrznej pogody znicz jest w stanie płonąć przez około 15 minut, przy czym wysokość płomienia wynosi od 25 do 30 centymetrów. Znicz został zaprojektowany do przeciwstawiania się ekstremalnych warunków pogodowych. Płomień jest w stanie przetrzymać porywy wiatru dochodzące do 65 km/h i opady deszczu rzędu 50 mm/godzinę. Nawet podczas silnego nasłonecznienia, palący się płomień jest bardzo dobrze widoczny co sprawia, że jest łatwym do zidentyfikowania przez np. chcących go sfotografować fotoreporterów. Paliwem napędowym dla płomienia olimpijskiego jest propan. Spalany gaz i powstałe przy tym różnorodne związki chemiczne nie przekraczają oczywiście ustalonych norm środowiskowych. Całość materiałów, których powstał znicz jest możliwa do poddania recyclingowi.

Techniczne i artystyczne aspekty

Znicz olimpijski, który rozświetli rywalizację podczas XXIX Igrzysk Olimpijskich w Pekinie zakrapiany jest w całości nutą chińskiego smaku. To konstrukcja artystycznych i technicznych aspektów Chin. Znicz łączy w sobie koncepcje Zielonych Igrzysk, Igrzysk high-tech i Olimpiady dla ludzkości. Kształtem przypominający zwój papieru, okrzesany w grafikę wysublimowanych spirali nadaje całości wielkiej harmonii. Technika stabilności płomienia i przyjaznej adaptacji dla środowiska wyznaczyła nowe standardy techniki w konstrukcji znicza. Całość została zaprojektowana i skonstruowana w Chinach. BOCOG jest dostarczycielem i właścicielem intelektualnych rozwiązań zastosowanych w olimpijskim zniczu.

Paliwo

Pod koncepcją Zielonej Olimpiady kryje się zamysł środowiskowej adaptacji jako istotnego elementu branego pod uwagę przy projektowaniu znicza. Paliwem napędowym jest propan. Jest to powszechnie używany gaz, którego koszty nie są wysokie. W składzie propanu znajdujemy węgiel i wodór. Oprócz dwutlenku węgla i wody, po spalaniu nie pozostaje żaden inny związek chemiczny. Ryzyko jakichkolwiek zanieczyszczeń jest więc totalnie wyeliminowane.

System płomienia

Technika stabilności płomienia i przyjaznej adaptacji dla środowiska wyznaczyła nowe standardy techniki w konstrukcji znicza. Płomień jest odporny na warunki atmosferyczne takie jak: wiatr, deszcz, śnieg, grad, itp. Nawet podczas silnego nasłonecznienia, palący się płomień jest bardzo dobrze widoczny co sprawia, że jest łatwym do zidentyfikowania przez np. chcących go sfotografować fotoreporterów czy pragnących go zarejestrować na materiałach filmowych operatorów kamer.

Historia powstnia znicza

Sierpień 2005: BOCOG ogłasza konkurs na projekt znicza i przedstawia ustalone nań wymogi,
Grudzień 2005: BOCOG wybiera projekt znicza, spośród 388 nadesłanych ofert,
Lipiec - sierpień 2006: BOCOG wyznacza producenta znicza olimpijskiego,
Styczeń 2008: MKOl zatwierdza formę powstałego znicza olimpijskiego.