"Adam Roman - Czas Sztafety" w PKOl

2011-03-09

7 marca br. w Centrum Olimpijskim im. Jana Pawła II otwarta została wystawa monograficzna poświęcona historii monumentalnej kompozycji rzeźbiarskiej "Sztafeta" Adama Romana.

W wernisażu wzięło udział wielu znamienitych gości a wśród nich m.in. prof. Adam Roman - nestor rzeźby polskiej, prof. Ksawery Piwocki - rektor warszawskiej ASP, prof. Jerzy Nowosielski - dziekan Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki, Delegacja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Wiktor Jędrzejec - dyrektor Departamentu Szkolnictwa Artystycznego MKiDN, który odczytał list od Ministra Bogdana Zdrojewskiego i dyr. Maksymilian Celeda, Piotr Jakubowski - dyrektor Domu Spotkań z Historią, prof. Wojciech Zabłocki.

Na wernisażu obecni byli również uczniowie profesora Romana - z wielu pokoleń, a pośród nich dyrektor Międzyuczelnianego Instytutu Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki i koordynator projektu odlewu „Sztafety” w brązie - prof. Andrzej Koss.

Ponadto w uroczystości udział wzięli: pan Bogumił Mrówczyński - dyrektor pałacu w Radziejowicach, przedstawiciele Społecznego Komitetu Opieki nad Starymi Powązkami z przewodniczącym Zarządu z Marcinem Święcickim na czele, dr Wojciech Fijałkowski - wieloletni dyrektor Pałacu w Wilanowie, dr Wiesław Procyk z Wydziału Konserwacji i Restauracji Rzeźby Kamiennej i Elementów Architektury. Historycy Sztuki - profesor Andrzej Olszewski i Irena Grzesiuk Olszewska, a pośród rzeźbiarzy - prof. Gustaw Zemła.

Wystawa powstała z inicjatywy Aleksandry Wałdowskiej - konserwatora dzieł sztuki  a realizatorem jej był prof. Stanisław Wieczorek przy współpracy Towarzystwa Przyjaciół Akademii Sztuk Pięknych, Polskiego Komitetu Olimpijskiego i Domu Spotkań z Historią.

Wystawa potrwa do 31 marca 2011.

Adam Roman
Urodzony w Kraśniku Lubelskim 20 maja 1916 r. Przed wojną praktykował w warszawskim zakładzie kamieniarskim. Brał czynny udział w kampanii wrześniowej, ruchu oporu i w Powstaniu Warszawskim.
Studiował na Wydziale Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom, 1950) oraz w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (dyplom, 1953). Po wojnie pracował przy rekonstrukcji rzeźb i detali architektonicznych zniszczonej Warszawy.
W 1950 r. wstąpił do Związku Polskich Artystów Plastyków (od 1977 - rzeczoznawca ZPAP). W latach 1950-1972 pracował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Założyciel i długoletni kierownik Katedry Konserwacji Rzeźby Kamiennej (do 1994). Prodziekan (1972-1975) i dziekan (1975 -1978) Wydziału konserwacji Dzieł Sztuki.
W 1985 otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego sztuk plastycznych. W latach 1983-1986 prowadził zajęcia w Instytucie Wychowania Artystycznego w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie. Współzałożyciel Społecznego Komitetu Opieki nad Starymi Powązkami (1974).
W twórczości artysty dominuje kamienna rzeźba portretowa, ale jest on również autorem słynnej kompozycji sportowej "Sztafeta", która wrosła w pejzaż prawobrzeżnej Warszawy.