- Biografie
- KOZIK ANDRZEJ LEONARD
- KUDZIA LUCJAN JACENTY
- ŁUCKI JERZY MICHAŁ (1898-1939)
- MAINKA BERTOLD TEODOR
- MAREK KRZYSZTOF
- Koronek-Żabińska Maria
- POBUTA MARCIN
- Pajor-Szyszka Bogumiła
- Ptak Andrzej
- Raszka Jan
- Rechnio Anna Elżbieta
- Różański Włodzimierz
- Ryłko Wiesława
- NOGA ARTUR
- SPOŁOWICZ ARTUR TOMASZ
- KUBIAK GRZEGORZ
- MENDELSKI TOMASZ
- TRUSZKOWSKI RADOSŁAW
- ŚLIWIŃSKI MICHAŁ
- RACHWALSKI ZBIGNIEW
- Złoci Medaliści Olimpijscy
- Srebrni Medaliści Olimpijscy
- Brązowi Medaliści Olimpijscy
Lista sponsorów
SZYMURA FRANCISZEK
ślusarz samochodowy, legendarny pięściarz wagi półciężkiej poznańskiej Warty, dwukrotny wicemistrz Europy (1937, 1939), olimpijczyk z Londynu (1948).
Urodzony 7 grudnia 1912 w Chombruch-Barop (Niemcy), wykształcenie podstawowe, ślusarz samochodowy. Pięściarz (181cm, 80 kg) wagi półciężkiej, którego kariera sportowa przerwana została II wojną światową, reprezentant Warty Poznań (1931-1948) i Gwardii Warszawa (1949-1951). 9-krotny mistrz Polski (1935-1937, 1939, 1946-1950) - z 36 pojedynków, które stoczył o tytuł mistrzowski tylko 3 przegrał, 5-krotny drużynowy mistrz Polski: w barwach Warty (1934/35, 1936/37, 1937/38, 1938/39 oraz Gwardii (1949/50). W latach 1936-1950 aż 30-krotnie reprezentował barwy narodowe w meczach międzypaństwowych odnosząc 21 zwycięstw, 1 remisując i ponosząc 8 porażek. Najwyższą formę prezentował w ostatnich latach międzywojennych, kiedy to wywalczył dwa srebrne medale na mistrzostwach Europy. W Mediolanie (1937) przegrał finałową walkę z jednym z najlepszych pięściarzy włoskich Luigi Musiną, podobnie zresztą jak dwa lata później w Dublinie (1939). W dwóch powojennych turniejach o mistrzostwo Europy: w Dublinie (1947) i Oslo (1949) zajął miejsca 5-8. Nieźle wyszkolony technicznie, o silnym ciosie, lubił walczyć na dystans stopując rywali swoimi słynnymi "dyszlami". Zaliczany do grona najlepszych bokserów okresu międzywojennego. Nie ma precyzyjnych danych, ale oblicza się, że w okresie przedwojennym stoczył ok. 127, a po wojnie ok. 300 walk (łącznie więc ok. 426 pojedynków) z których przegrał ok. 50-55. Zasłużony Mistrz Sportu. Zmarł w Warszawie 18 maja 1985.
Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 346; Osmólski, Leksykon boksu, s. 236; Zmarzlik, Bij mistrza, s. 202; Kurzyński, Tysiąc wspaniałych, t. 1, s. 153-155; Skotnicki, Od Olimpii do Atlanty, s. 179; Pawlak, Olimpijczycy, s. 259.
*1948 Londyn: w. półciężka - w pierwszej kolejce pokonał Hindusa Mac Joachima, w drugiej wygrał przez ko w III rundzie z Israelem Quitconem (Portoryko), a w ćwierćfin. przegrał z Argentyńczykiem Mauro Cia i odp. z konk.
| « powrót do listy |



